Een woonomgeving voor inclusief wonen in Horst
Scroll verder
Zorg van de toekomst
Dichterbij is een zorginstelling in Horst die kinderen en volwassenen met een verstandelijke en/of lichameklijke beperking ondersteunt in wonen en dagelijks leven. Door de verouderde staat van het bestaande vastgoed ontstond de behoefte om opnieuw na te denken over hoe een woonomgeving kan bijdragen aan de kwaliteit van leven van mensen met een zorgvraag. In plaats van een traditioneel zorgmodel, lag de nadruk op het creëren van een prettige woonomgeving die langdurige zorg kan faciliteren. In dit plan is deze woonomgeving gedefinieerd als een plek waarin zelfstandigheid van de bewoners wordt gestimuleerd en tegelijkertijd het vertrouwen geeft dat ondersteuning altijd dichtbij is. Dit vormt voor ons de essentie van Zorg 2.0.
Een thuis, geen instelling
Een belangrijk uitgangspunt is het ontwerpen van een herkenbare en eigen woonomgeving voor de bewoners. De kleinschalige woonblokken zijn als losse clusters over het parklandschap gesitueerd. Om binnen dit cluster het individuele karakter van de woningen te benadrukken, is specifiek gekozen voor de kenmerkende ‘huisjesvorm’. Iedere woning heeft daarom ook een eigen voordeur die uitkomt in het groen.
De voordeur staat symbool voor zelfstandigheid: bewoners kunnen zelf naar buiten stappen, bezoek ontvangen of deelnemen aan het leven in de buurt. De eventuele drempel voor bezoekers om even op visite te komen wordt zo klein mogelijk gemaakt. Tegelijkertijd worden alle woningen aan de achterzijde ontsloten door een gangzone die leidt naar de collectieve zorg- en ondersteuningsruimte. Hulp is daarmee altijd nabij, zonder dat deze de persoonlijke woonruimte binnendringt.
Open landschap voor ontmoeting en welzijn
De stedenbouwkundige opzet is kleinschalig en overzichtelijk gehouden. De woonclusters zijn georiënteerd rondom een groen landschap met slingerende paden, die een spontane wandeling van bewoners stimuleert. Het plan heeft een open karakter naar de buurt waardoor ook op wijkniveau ontmoetingen worden gestimuleerd. De dagbestedingsruimte liggen bewust op prominente plekken in het plan, met een transparante gevel en onderscheidende architectuur. Hierdoor ontstaat interactie tussen bewoners, zorgverleners en omwonenden, wat de sociale veiligheid en betrokkenheid vergroot.
Dorpse integratie
De architectuur is geïnspireerd op dorpse typologieën: een herkenbare, repetitieve dakvorm en een menselijke schaap. Het resultaat is een woonomgeving die niet voelt als een zorginstelling, maar als een vanzelfsprekend onderdeel van de wijk. Een plek waar bewoners zich kunnen terugtrekken wanneer nodig, maar ook volop kunnen deelnemen aan het leven om hen heen. Dit alles met de zekerheid dat ondersteuning altijd dichtbij is.